معارف التر آن ۲ سا میان همهی ما بر این شخص کلام الهی نازل گردید (در نهایت او چه امتیاز و برتری داشت که به نبوّت نایل آمد؟!) و اگر بر رئیسی نازل میشد. هیچ مضایقهای و جود نداشت. باز حق تعالی میفرماید: این گفتار انها که بر او چرا نازل شد چرا بر رئیسی نازل نگردید. به این خاطر نیست که اگر چنین میشد از او پیروی میکردند) بلکه (اصل سخن این است که خود) اینها دربارهی وحی من در شک (یعنی انکار) هستند. (یعنی منکر مسکلهی نبوّت هستند به ویژه حاضر نیستند که بشری ه عنوان پیامبر بپذ رند و اینانکار نیز از آنجا نیست که نزد آنها دلیلی وجود دازی که رعات تین اند انم مت که ها موس ان نچشیدهاند. (در غیر این صورت. عقلشان به جا می آمد. باز به نحو دیگری پاسخ میدهد که) آیا نزد آنها گنجینههای رحمت پروردگار غالب و فیاض تو وجود دارد. ( که نبوّت نیز یکی از ان جمله است که به هر کسی که ی یر ای ی یعنی اگر کل خزانهی رحمت در اختیار آنها قرار میگرفت مجال داشت که چنین بگویند که ما به بشر نبوّت نمیدهیم. پس او چگونه نبی شد) یا (اگر تمام خزانهها در اختیار از تشون ایا ای یدای ستاو وی تسه رصان | نا که هستند (اگر این قدر اختیار میداشتند؛ باز هم مجال چنین گفتاری بود؛ زیرا آنها از مصالح دنیا و آخرت آگاه میشدند. لذا به هر کسی که می خواستند. نبوّت به او میرسید و باز به صورت تعجیز میفرماید. که اگر آنان بر این اختیاری دارند) پس میبایست که نردبانی گذاشته (بر آسمان) بالا روند» (و ظاهر است که اينها بر آن قادر نیستند. پس وقتی که آنها این قدر هم توان ندارند. پس چه اختیاری بر آسمان و زمین و معلومات آنها؛ دارند: پس چه حقی دارند که چنین سخنان بی سر و پابزنید. ولی ای محمّد! شما در فکر مخالفت آنها نباشید؛ زیرا که) در آن مقام (در مکه)
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।