معارف القرآن 6۵۰ 0 و خوشگو ار انسان؛ لازم میباشند» تنها انسان نمی تواند کاری انجام دهد. «فل ما سکم له من آجر لا من شاء آن یذ الی ره سبیلا4 یعنی دعوت دادن شما به سوی ایمان تبلیغ احکام الهی به شما و سعی جهت پیروزی شما در هر دو جهان برای من هیچ فایدهی دنیوی دربر ندارد؛ و هیچ مزد و معاوضه برای این زحمت خود از شما نمی خواهم؛ و استفاده من بجز از این چیزی دیگر نیست که هر کس که دلش بخواهد راه خدا را اختیار کند» و این روشن است. هر کسی که راه خدا را اختیار کند به نفع خود اوست. و پیغمب ی که آن را استفاده خود میفرماید این شفقت پیامبرانه اوست که من استفاده شما را استفاده خودم میپندارم این به آن میماند که پدر پیر و ضعیف به فرزندان بگوید که: شما بخورید و بنوشید و خوش باشید این خوردن و نوشیدن و خوش شدن من است. و شاید از این جهت آن را استفاده خود فرمود که ثواب آن به ان حضرت ی میرسد. چنان که در احادیث صحیح آمده است که اگر کسی به سوی کارهای نیک دعوت بدهد و مردم به گفتهی او کار نیک انجام دهند پس نواب آن به خود عامل هم ی ه هم میرسد(. «فسئل به خبیرأ4 یعنی آفریدن آسمان و زمین و جلوه افروز شدن بر آنها حسب شاأن خود این همه کار خداوند رحمن است. اگر هدف تصدیق و تحقیق آن استه» پس: از شخصی آگاه بپرسید مراد از آگاه حق تعالی با جبرئیل است. و نیز این احتمال میرود که مراد از آن علمای کتب پیشین باشند که آنان به وسیله انبیای خویش از این معامله آگهی یافتهاند(". قالوو ما لرَحْمَنْ» رحهن لفظ عربی است که معنی آذ را همه عربها ۱- مظهری. ۲- مظهری.
— পৃষ্ঠা ৫৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।