معارف القران فارسی — معارف القران فارسی (۱۰)
/ ৫৬৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

اف ان ۰ 2 للز خمنن "و کان یوْماً علی آلکلفرین عسیرا(4۳۶ یوم یعض الظالم بسسرای دا و هست آن روز سر مسنکران سسخت. / روزی که میگزد گسناهکار علی یدیه یقول بللیتنی آنخذت مَع آلزشول سبیلال۳۷)ینویلتی لبّتنی دستهای خود راء می‌گوید ای‌کاش که می‌گرفتم با رسول راهی. وای ویسرانی بر منء کاش نسم آنخذ فلاناً خلیلأ(47۸نقذ آضلّنی غن آلدغر بغد اذ جاءنی نمی‌گرفتم‌فلان کس‌را دوست. اوگمراه کرد من‌را از نصیحت. پس‌از این‌که رسیده بودبه‌من و کان آلشیْطنن للانشتن خذولا 4۳9و قال آلرشول نرب ان قومی و هست شیطان برای انسان بر وقت فریب باز. و گفت رسول پروردگارا قرار داد قوم من اتخذوا هنذا الْزءان مهُجورآ(4۳۰ و کذ لك جعلنا لکل نبی عدوا من این قسرآن را بسیهوده و دور وایسن چنین مسقزر کسرديم بسرای هر نسبی دسمن از آلمخرمین و کفی برتك هادیا و نصیرا (4۳۱ گناهکاران» وکافی‌است پروردگار تو برای‌راهنمایی وکمک‌کردن. خلاصه‌ی تفسیر و ما متوجّه می‌شویم (در آن روز) به کارهای (نیک) آنها (کقار) که آنها را (در دنیا) کرده بودند. پس آنها را (علناً) چنان (بیکار) می‌کنیم که غبار پرا کنده ( که به درد هیچ کاری نخورند» هم چنین کفار بر اعمال آن هیچ ثوابی مترثب نمی‌گردد البته) اهل جنت در آن روز در اقامتگاه خوب و آرامگاه خوبی قرار می‌گیرند» (مراد از مستقر و مقیل. جنت است. یعنی جّت جای قیام و استراحت آنها خواهد شد. و خوب بودن آن واضح ایکا ) وروی که آاسمان از ابر یم شکافت و (با آن‌ ای از آستهان)

— পৃষ্ঠা ২৪ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।