معارف القران فارسی — معارف القران فارسی (۱۰)
/ ৫৬৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

93 5۱۳3 سوره‌فرقان قارع ) کمراه نله رمتطو را که با عدا دسر را که در حقیقت گمراهی است به امر و رضای شما انجام داده بودند؛ هم‌چنان‌که آنان می بنداشتند که این معبودان از این عبادت ما خوشحال خواهند شد. و شاسا ندیه باز گام دا مات اهند کرهستا رای قاس وه یر اختراع کرده بودند) آنها (معبودان) عرض می‌کنند که معاذاللّه ما چه مجالی داشتیم که بجز از تو کارسازهای دیگر (در اعتقاد خود) تجویز کنیم (اعم از اين‌که آن کارسازها ما باشیم یا بجز ما کسانی دیگر مقصود این‌که: وقتی خدایی را در ذات پاک تو منحصر می‌دانيم پس چگونه ما به شرک کردن دستور می‌دهیم. يا بر آن اظهار رضایت می‌نماییم) ولی (اينها خود گمراه شده‌اند. و گمراهی هم‌چنان نامعقول» که اسباب شکر را اسباب کفر قرار دادند. چنانکه) شما به آنها و به آبا و اجداد آنها آسودگی (کامل) فراهم فرمودید ( که مقتضای آن بود که منعم را بشناسند و تشکر و بندگی او را بجا بیاورند. امّا اینها) تا جایی (در شهوات و لذایذ غرق شدند) که یاد (شما) را فراموش کردند. و اینها خود برباد شدند. (مطلب جواب؛ روشن است که از دو: آن نوع را اختیار کردند که اینها خود گمراه شدند. ما گمراهشان نکردیم؛ و گمراهی آنها را خداوند با ذ کر مبذول کردن نعمتهای بزرگ بر آنهاه بیشتر واضح فرمود آنگاه ال تعالی بخاطر تبکیت عابدین؛ که مدف اصلی از این سوال بود. چنین بیان می‌فرماید:) این معبودان شماء شما را در (همه) گفتارتان دروغگو ساختند» (و باز هم از شما حمایت نکردند. و جرم کاملاً ابت گشت) پس (اکنون) نه خود شما می‌توانید (عذاب را از خود) برگردانید و نه (از طرف دیگری») حمایت می‌شوید (حتی کسان ی که اعتماد کامل به انان داشتید انها هم به شما جواب قانع کننده‌ای می‌دهند» و صراحتاً از شما مخالفت می‌کنند) و هر کسی که از شما ظالم (مشرک)

— পৃষ্ঠা ১৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।