معارف القران فارسی — معارف القران فارسی (۱۰)
/ ৫৬৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

عارف القرآن 6۰۱۲3 ) دوزخ را آماده کرده‌ايم؛ (زیرا از تکذیب قیامت تکذیب خدا و رسول لازم میا بد که علت اصلی رفتن به دوزخ است. و کیفیت آن دوزخ چنین خواهد شد که) آن (دوزخ) آنها را از دور می‌بینده پس (با دیدن خشمگین شده به قدری جوش می‌زند که) آنها (از دور) جوش و خروش آن را می‌شنوند و (باز) وقتی که آنها در جای آن (دوزخ) دست و پا بسته انداخته می‌شوند در آنجا فقط مرگ را صدا می‌کنند (هم چنانکه عادت است که هنگام مصیبت موت را می‌خوانند و آن را آرزو می‌کنند. آنگاه به آنها گفته می‌شود که) یک مرگ را نخوانید. بلکه بسیار مرگ را بخوانید (زیرا علّت خواندن مرگ مصیبت است. و مصیبت شما غیرمتناهی است. و مقتضای هر مصیبت خواندن موت است؛ پس خواستن آن بسیار شدء و کثرت آن کثرت موت گفته شد) شما (به آنها این مصیبت را گوشزد فرموده) بگویید که (این را خبر دهید که) ایا این حالت (مصیبت که مقتضای کفر و انکار شماست) خوب است. یا آن جنّت همیشگی (خوب است) که آن به خداترسان (اهل ایمان) وعده داده شده است. که آن پاداش (اطاعت) آنها و منزل (آخری) آنهاست. (و) به آنها در آنجا همه چیز که بخواهند خواهد رسید (و) آنها رک آن) هميشه خواهند ماند. (ای پیغمبر) این وعده‌ای است که (به صورت فضل و عنایت) بر عهده‌ی پروردگار توست و قابل تقاضاست (و روشن است که فقط جنت الخلد بهتر است. لذا در این پس از ترهیب؛ ترغیب په ایمان آمد) و (آن) روزی (را به یادشان بینداز) که اه تعالی آنها (کقار) وا و کسانی را که آنها بجز خدا می‌پرستیدند. (که آنها کسی را با اختیار خود گمراه نکردند. مراد از آنها تنها بتها باشند یا ملایکه و غیره هم همه) انها را جمع می‌کند باز (بخاطر رسوا کردن عابدان به معبودان) می‌گوید یا شما این بندگان مرا (از راه ح) گمراه کرده بودیده یا که (خود)

— পৃষ্ঠা ১৬ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।