معارف القرآن ۱۴ اس اما اون لین ادا ذکر ال و جلث فلوم و لذا تلیث علیّهم موّمنان کسانیاند که هرگاه ذکر خدا بشود دلهایشان بترسد و فرگاة خوانده شود بر آنه اه رادم ایْمانا و علی رهم یتوگلوّن 0 این ُقَیْمُوْن الصَلوة کلاماو ۰ میشودایمانشان تون برپروردگا رشان اعضم دراه ای َ پای میدارند نماز / وممَا رزفنیلم یفن 6۲ اولتك هم الْمْْموْن خقا له دزجت واز آنچه ما به آنها رزق دادهایم انفاق میکنند انیایته مرمتان حیتی ویزای اما ابیت دروات مر ار ند ره و مغفرة و رزق ریم رنف نزد پروردگارشان و آمرزش و رزق با عزت. خلاصه مومنان کسانی اند که هرگاه (در حضور آنها) ذکر خدا بياید پس از استحضار عضمت او) دلهایشان میترسند و هرگاه ایات خدا بر انان خوانده شود پس آن آیات ایمانشان را بیشتر استحکم) میسازد و آنها بر رب خویش توکل میکنند (وا کسانی که نماز را برپا میدارند و از آنچه ما به آنها دادهايم انفاق میکنند (فقط) موّمنان بر حق ایشانند برای ایشان است درجات بزرگ نزد پر وردگارشان و (برای ایشان) ور و رزق با عرّت هست. معارف و مسائل صفات ویزة مومن در آیات مذکور صفات ویژهای بیان میگردد که هر مومن باید بدان
— صفحة ١٥ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.