معارف القرآن ۳ ۳ کلّی مال غنیمت با لفظ نفل و انفال به کار برده میشود. و بیشتر مفشرین حضرت عبداللّهین عبّاس همین معنی نیز نقل گردیده است. و حق هم همین ابوعبید در کتاب «الاموال» خود ذکر کرده است. میگوید که نفل در اصل لغت به معنی فضل و انعام میباشد و اين انعام مخصوص آن خداوندی است که بر این امّت ارزانی داشته. بدین نحو که اموال بهدست آمده از کفار را در هنگام جهاد. بر مسلمانان حلال و جایز گردانیده است در حالیکه این قانون در امّتهای گذشته مرسوم نبود بلکه همانگونه که در تفسیر آیه ۱۵۸ و ۰۱۵۹ سورء اعراف به تفصیل ذکر شد که خلاصهٌ جریان غنایم بدین قرار بود که صرف کردن آنها برای هیچ کس جایز نبوده همه غنایم را در محلی میسوخت و خاکستر میکرد؛ و اگر میسوخت علامت مقبول بودن جهاد جهاد. مقبول درگاه الهی نگشته است؛ و در آن صورت آن اموال غنیمت مردود و منحوس قلمداد میشد و هیچکس آنها را مصرف نمینمود. در صحیح بخاری و مسلم به روایت یت جابر از آن حضرت تَِ منقول است که فرمود: اه مب ی د ده سوه کااییین او مب نج مر او نوم امْتی نرسیده است. یکی از آنها؛ این است که: ی لی الغنائم 9 لم تحل لأحد قبلی». یعنی: اموال غنیمت برای من حلال گردانیده شد. در صورتی که برای هیچ یک از امّتهای قبل» حلال نبود. در أیهُ مذکور حکم انفال چنین بیان شده که آنها مال خدا و رسول او میباشند؛ مطلب اینکه ملکیت اصلی
— صفحة ١١ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.