شورةٌ ال عضان مَدنیة و هی متا ای و عشزون رکوغا سورة آلعمراندر مدینه نازلشده و دارای دویستآیه و بیست رکوع میباشد. شروع به نام خدای بیحد مهربان و بینهایت رحیم ام 4۱۱ ال له الا هو الخی القیوم*(۲) تژل لیف الب اللّه نیست معبودیبجز او. همیشهزندهونگهدارندةهمهاست. نازلکرد بر توکتابرا بالخق ضفا لماتین یدنه أنرالرنة و الانجنل"4۳۶منقنل به حق, تصدیق کنند؛ کتابهای گذشته است. و نازل کرد تورات و انجیل را پیش از ایر هدی لاس و آنزن انفزقان"ان الذنسن گفززا بایتِ اله فم برایهدایتمردموفرودآورد فیصله کنندهرا هرآینه کسان که منکرشدند به آیات خدا,برای داب شید" و ال عزیز و انتقام (4۳ ان اللة لا تخفی علنه آنهاستعذابیسخت وخداوند غالب و انتقامگیرندهاست, هربر آینه خداپوشیدهنیست تنسنء فی الزض و لافی الشضاء" (۵» هو النذی ورن چیزی در زمین و نه در آسسان. او آن ذاتی است که تصویر ی کشد شما را فی الازخام کف یشاء* لآ رلة الا هو العزنز الحکنم(» در شکم مادر به هر کیفیتیکهبخواهد, نیستهیج معبودی غیرازاو, غالب وحکیم است. ربط آیات اين نخستین رکوع از سومین سور قرآن کریم است. در آخر سورة فاتحه (اوّلین سوره) که خلاصف تمام قرآن است طلب هدایت به صراط مستفیم شدهبود.
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।