۳ Tarikhemacir PDF.Tarikhema.ir (Historical e-Books) ۳۱۹۸ ترجمةتادیخ طبری گفت: «رها کنید که اینجا سرزمین کوفهنیست» بخدا اگر مردم شام ببینئد که با من کهپیشو ای آنها هستم چنین می کنید باز داشتن آنها میسر نشود وشما زامیکشند. بهجان خو دم کارهای شما همانند یکدیگر است.» آنگاه معاویه از پیش آنگروه برخحاست و گفت: «بخدا تا عمردارم پیششما نخواهم آمد.» پس از آن. بهعثمان چنیننوشت : «بنام خدای رحمان رحیم: بهبنده دا عثمان؛ امیرمومنان» از « معاویةبن ابیسفیان» اما بعد» ای امیرمومنان ! جماعتصی را پیش من «فررستادهای که بهزبان شیطانها و القای آنها سخن می کنند» به پندازحویش «با کسان از قر آن سخن می کنند و کسان را به شبهه میافکنند. ونمیدانند « چه می خو اهند. منظورشان تفرقه انداختناست وفتنه پدید آوردن.اسلام «بر آنها سنگینی می کند و از آن به ملا کت اندر شدهاند منتر شیطان بر « دلهاشان نفوذ يافته وبسیار کسان از مردم کوفه رابه تباهی کشانیدهاند. «بیم دارم که اگر در میان مردم شام بمانند آنها را نیز بهجادو وبد کاری « خویش بفریبند. آنها را به شهرشان بازبرتا در شهری که نفاقشان آنجا « نمایان شده مقام گیر ند. والسلام» عثمان بدونوشت ودستور داد که جماعت را به کوفه پیش سعیدبنعاص پس فرستد. معاویه چنان کرد اما وقتی باز گشتند زبانگشادهتر بودند.سعیدبهعثمان نامه نوشت واز آنها شکوه کرد عشمان نوشت که آنها را پیش عبدالر حمانبنخالدین و ليد فرست. وی امیر حمص بود به اشتر ویاران وی نیز نوش ت که : «اما بعد» من شما را به حمص میفرستم» وقتی این نام من به « شما رسید آهنگ آنجا کنید که شما از بندی با اسلام ومسلمانانباز «نمیعانید» والسلام» وچون اشتر نامهرابخو اند کفت: « خدایا! به هريك از مارا که با رعیت نظر EE تاد سر PDF-Tarikhemair
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।