تاریخ طبری فارسی — تاریخ طبری جلد ششم
/ ৫১৪
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

PDF.Tarikhema.ir (Historical e-Books) جلد ششم 14۵ صحبت بودند» سعید گفت: «این سواد؛بستان قریش است» اشتر گفت:«به‌پندار تو این‌سواد که‌خدابوسیلاً شمشیرغنیمت ما کرده بستان تو وقوم‌تواست! بخدا کسیتان که بیش از همه از سواد سهم دارد بیشتر از ما نبرد ». و قوم به تأیید اوسخنکردند. گوید: عبدالرحمان اسدی که سالار نگهبانان سعید بودگفت: « سخن امیر را رد می کنید|وسخنان درشت گفت: اشتر گفت: «این کیست» نگذارید برود» کسان براوجستندو لگدمالش کردند چندان که‌از خویش برفت» آنگاه پایش راکشیدند وبه‌گوشه‌ای افکندند و آب براو پاشیدند که بخود آمد» سعید بدو گفت: «هنوز زنده‌ای؟» گفت : «کسانی که پنداشته‌ای به خاطر مسلمانی انتخابشان کرده‌ای مرا تیدج گفت: «بخدا دیگر هيچيك از ايشان به نزد من به صحبت ننشیند» آنگاه آن کسان» در مجالس وخانه‌های خویش به عثمان وسعید ناسزا گفتن آغاز کردند» مردم به دورایشان فراهم آمدند و کسانی که پیش آنها میرفتند فراوان شدند» سعید به عثمان نامه نوشت وقضیه را به اوخبر داد که جمعی از اهل کوفه - ده کس را نام برد - تحريك می کنند واز عیب من و توسخن دارند واز دين داری ما خرده می‌گیر ند ووبیم‌دارم اگر کارشان استوار شود بسیار شوند. عثمان به‌سعید نوشت: «آنها را سوی شام فرست. »در آنوقت معاویه در شام بود. پس سعید نه کس را سوی معاویه فرستاد که مالك اشتر و ثابت‌بن‌قیس‌بن منقع و کمیل‌بن‌زیاد نخعی وصعصعةین‌صوحان از آنجمله بودند. دنبالةٌ حدیث چون حدیث پیشین است جز آنکه کوید: صعصعه گفت: «اگر سپربدرد مکر بما نمیرسد؟» معاویه گفت: «سپر نمیدرد » کار قریش را بهتر از این‌تصور کن»واین اضافه را نیز دارد که وقتی معاویه باردیگر PDE Tarikhemait‏ اند مسا نت ما خر

— পৃষ্ঠা ১৬ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।