۳0۴ Tarikhema.ir (Historical e-Books) جلد دوم ۳۰۷ شو ببینچه می گوبند. و چون هدهد عذر خویش بنمود و حکایت بلقیس و قوم وی را که از هدهد دیگرشنیدهبود بگفت. سلیمان گفت: «عذری نکو آوردی خواهيمدید که راستگویی یادروغگوییاین نامه مرا ببروپیش آنها بینداز.» وهدهد برفت و هنگامی که بلقیس در قصر خویش بود نامه را بینداعت که در دامن وی افتاد و بترسید ونامهرا برگرفت و بهجامهٌ خویش بپوشانید وبگفت تا تخت وی را برون آرند و برون شد و ب-رتخت نشست و بهقوم خویش ندا داد و گفت: «یا ایها لملاعانی القیالی کتاب کریم.انهمن سلیمانو انهبسم الها لرحمن ا لرحیم. الاتعلوا علی و آتونی مسلمین. قالت یاابهاالملاء افتونی فیامری ما کنت قاطعةامرا حتی تشهدون . قالوا نحن اولسوا قوة واولوا باس شدید. والامر اليك فانظری ماذا تأمرین. قالت انالملوك اذادخلوا قریةافسدوها و جعلوا اعزة اهلها اذلة و کذلك یفعلون.و انى مرسلةاليهم بهديةفناظرة بمبرجحالمرسلون. فلماجاً سلیمانقالاتمدونن بمال فما آتانیالّه خیرمما اتاکم بلانتم بهدیتکم تفرحون. ارجعاليهم فلناً تینهم بجنود لاقبل لهم بها و لنخرجنهم منهااذلة وهم صاغرون»" بعنی :گفت ای بزر گان نامهایگر امی بهمن افکندهاند از جانب سلیماناست و بهنام خحدای رحمان رحیم است که برمن تفوق مجسویید و مطیعسانه پیش من آیید گفت: ای بزرگان مر ادر کارم نظردهید که من بیحضورشما فیصل ده کاری نبودهام. گفتند: ما نیرومندیم و جنگاورانی سخت کوش و کار بهارادةٌ تست. ببین فرمان تو چیست؟ گفت: پادشاهان وقتی بهرهکدهای در آیند تباهش کنند و عزیزانش را ذلیل کنند کارشانچنین است. من هدیهای سوی آنها میفرستم ببینم فرستاد گان چهخبر می آورند و چوننزد سلیمان شد گفت مرا بهمال مدد میدهید؟ آنچه خدا بهمن داده ۱- سوده نمل - ۲۹ تا ۳۷ Ea ED ana BENE
— পৃষ্ঠা ৪৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।