PDF.Tarikhema.ir (Historical e-Books) جلد دوم ۴۰۵ طوفان و نه نسیم و میانه بود و چنان بود که سلیمان ازهردسته پرندگان یکی را بر- گزیده بو د که سرهمه بود و هروقت میخواست چیزی از پرندگان بپرسد ازسر آن میپرسید و یك روز که سلیمان در راه بود بهبیابانی فرود آمد و از عمق آب پرسید وانسیان گفتند:«ندانیم.» وسلیمان خشمگین شد و گفت: «تا ندانمعمق آب چه باشد از اینجا نروم وشیطانها گفتند: «ای پیمبر خدا خشمگین نشو اگر چیزی در این باب توان دانست هدهد داند.» سلیمانگفت: «هدهد رابیارید» و او را نیسافتند و سلیمان حشمگین شد وگفت: «مالی لااریا لهدهد ام کان من الغایبین. لاعسذبنه عذابا شدیدا اولاذبحنه اولیاءتینی بسلطان مبین»۲ یعنی: چرا شانه بسر را نمیبینم» مگر او غایب است. وی را عذابم ی کنم عذابی سخت با سرش را میبرم با دلیل روشن پیش من آورد. و عقوبت پرندگان چنان بو که بال آن را می کند و در آفتساب میافکندکه پرواز کردن نمی توانست و خزنده میشد یا او را می کشت و این عقوبت پرنده ویب گوید: هدهد برقصر بلقیس گذشت و پشت قصر بستسانی دید و به سبزه مایل شد و آنجا فرودآمد و هدهد بلقیس را در ستان دید و گفت: «اینجا چهمی- کنی چرا پیش سلیماننیائی؟» هدهد بلقیس گفت: «سلیمان کیست؟» هدهد گفت: «خدا پیمبری فرستاده که سلیمان نام دارد و باد و جن و انس و پرنده را مسخر او کرده است.» هدهد بلقیس گفت: «چه می گویی؟» هدهد گفت:«همین است که می گویم.» و فعل ۳۲۱ ره تاد سر تا 0
— পৃষ্ঠা ৪৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।