PDF.Tarikhema.ir (Historical e-Books) جلد دوم ۳۹۵ داود گفت : «پروردگارا مرا نیز چون بلیات آنها ده و از عطیات آنها بهرهور کن۰» خدا عزوجل وحی کرد که بهمعرض امتحان میروی مراقب باش. گوید: و روزی چند گذشت و شیطان بهصورت کبوتر طلاشی بیامد و پیش پای داود افتاد و او بهنماز ایستاده بود و دست بردکه آنرا بگیرد و کبوتر دورشدو داود بهدنبال آن رفت و دورتر شد تا بهسوراخی افتاد و برفت تا آنرا بگیرد و کبوتر از سوراخ بهپرواز آمد و داود بنگریست کجا میرود که کس بهدنبال آن فرستد. گوید: وزنیرا دید که بربام خویش شستشومی کرد و بسیار زیبا بود وزن او رابدید وموی بیفشاند وخویشتنرا بپوشاند ورفتار وی رغبت وشوق داودرا بیفزود و جستجو کرد و گفتند: شوهر وی درفلان اردوگاه است. وکس بهفرمانروای اردو فسرستاد که اهسریارا سوی فلان دشمن فرست و بفسرستاد که پیروز شد و بهداود نوشت. باز کس فرستاد که اورا سوی فلاندشمن فرست که نیرومندتربود وبفرسناد و باز فیروز شد. گوید : فرمانده اردوگاه قضیه را بهداود نوشت و پاسخ آمدکه او را سوی فلان دشمن فرست و فرستاد و اینبار شوهر زن کشته شد و داود زن را بگرفت و اندك مدتی باوی ببود که خدا دو فرشته بهصورت انسان فرستاد که حواستند بهنزد او شوند و روز عبادت داود بود و نگهبانان مانع شدند و از دیوار بهنمازگاه وی در آمدند و داود بهنماز بود که آنها را پیش روی خود نشسته دید و بترسید» گفتند: «بیم مدار که ما دوحریفیم که یکیمان از دیگری ستم دیده و بهحق ميان ما داودیکن.» گفت: «قصة خویش را بگویید.» یکیشانگفت: «این برادرمن است که نودونه گوسفند دارد و من یکیدارم و میخواهد گوسفند مرا بگیرد که گوسفندان خویش را کامل کند.» EET سر aaa e
— পৃষ্ঠা ৩৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।