۳0۴: Tarikhema.ir (Historical e-Books) ۴۶ ترجمة تاریخ طبری و گوید: فرمان بروردگارعزوجل است که بهمفربگاه خویش روید و از آنجا برایید که بهنزد ما نور و روشنی ندارید. فرمود: «پس چنان بگریند که اهل هفت آسمان از زیر و اهل سرادق عرش و حاملان عرش ازبالا بشنو ند وازگریة خورشید وماه وازبیم مرگ و روز رستاخیز زاریکنند. مردم طلوع ماه و خورشید را از مشرق انتظار برند» ولی از پس افق از مغرب در آیند چون دو کلاغ سیاه کور» خورشید بینور وماه بیروشنی» چون حال کسوفی که پیش از آن داشته بودند ومردم دنیا بانک زنند و مادران از فرزنسد غافل مانند و دوستان بهثمر دل نپرداز ند وهر کس بهخود ءشغول باشد» پارسایان و نیکان از گریه سود برند وبهپایشان عبسادت نویسند و فاسقان و بدکاران از گریه سود نگیرند و زیاشان نویسند.» فرمود: «وخورشيد وماه چون شتران د معنان بالا روند و ازهم سبق گیرند»و چون به نیمۀ آسمانرسندجبریلبیاید وشاخشان رابگیرد وبهمغرببازپسبردودرهغرب چشمهها فرو کند» یا از درتو به غروب کنند.» عمربن خطاب گفت: «ای پیغمبر خدا من و کسانم فدایتو باشیم در توبه فرمود: «ای عمر خدا عزوجل درتوبه را پشت مغرب ساخته که دونیمه است از طلایمرصع به در و جواهر» واز هرنیمه تا نیمه دیگر چهل سال راه سوار تيز تك باشد و این درازهنگام خلقت تاصبحگاه آن شب وطلو ع خحورشید وماه ازمفرب باز باشد وهر کس ازبندگان خدا از ایام آدم تا بح آن شب بهدل تو به کند توبه از آن در در آید وسوی خدا عزوجلبالا رود.» معاذین جبل گفت: «ای پیمبر خداپدر ومادرم فدای توباد» توبه بهدل چگو نه است؟)فرمود:«چنان است که گنهکار از گناه عویش ندامت کند و ازعداپوزش خواهد وبدان بازنگردد چنانکه شیر بهپستان باز نگردد.» E مد
— পৃষ্ঠা ৪৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।